فصل چهارم حبس در موارد دشنام ، آزار و افترا 1 . آيا دشنام دهنده به پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - حبس مىشود ؟ اماميه اتفاق دارند كه دشنام‌دهنده به پيامبر اكرم يا يكى از معصومان - عليهم السّلام - حتى فاطمه زهرا - سلام اللّه عليها - واجب القتل است و در اين زمينه روايات زيادى وارد شده است . ولى بعضى از اهل سنّت « 1 » در اين مسأله مخالفت كرده‌اند و فتوا به حبس و تعزير داده‌اند چنان كه از روايتى در كافى برمىآيد فتواى عامّه ، حبس است و طرح اين بحث در اينجا به همين جهت است . روايات شيعه 1 . عدّة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد ، عن علي بن أسباط ، عن علي بن جعفر ، قال : أخبرني أخي موسى عليه السّلام قال : كنت واقفا على رأس أبي حين أتاه رسول زياد بن عبيد اللّه الحارثي عامل المدينة ، قال : يقول لك الأمير : انهض إليّ ، فاعتلّ بعلّة فعاد إليه الرسول ، فقال له : قد أمرت أن يفتح لك باب المقصورة فهو أقرب لخطوتك ، قال : فنهض أبي و اعتمد عليّ و دخل على الوالي و قد جمع فقهاء المدينة كلهم و بين يديه كتاب فيه شهادة على رجل من أهل وادي القرى « 2 » ، فذكر النبي فنال منه ،

--> ( 1 ) . بحث آنان ، مختصّ كسانى است كه تنها به پيامبر - نعوذ باللّه - دشنام داده باشند . ( 2 ) . واديى است بين مدينه و شام و جزء مدينه كه روستاهاى بسيارى دارد . معجم البلدان ، ج 50 ، ص 345 ؛ طبرى گفته است : اسم دژى نزديك خيبر است كه يهود به هنگام هجرت پيامبر به مدينه ، در آنجا سكنا داشتند . مرآة العقول ، ج 23 ، ص 415 .